Niewód
Sieć rybacka za pomocą, której łowiono śledzia oraz łososia. W trakcie trwania połowów niewodem dopuszczano do pracy kobiety i dzieci, jednak nie było to stałą praktyką. Niewód składał się z macicy oraz dwóch skrzydeł. Na ich końcach znajdowały się liny, za które wyciągano sieć. Liny mocowano do specjalnych szelek i idąc wstecz jeden za drugim, wyciągano niewód na brzeg. Było to czasochłonne zajęcie wymagające od uczestników siły i sprawności. Połów łososi tą metodą zaczynał się tuż przed Wielkanocą.
Ceza
Od Wielkanocy do końca lipca łowiono flądry. Używano do tego celu sieci zwanych cezami. Były to niewielkie, ręczne niewody denne, które składały się z worka sietnego, skrzydeł i lin z wplatanymi wiązkami słomy. Do obsługi cezy potrzebnych było dwóch lub trzech rybaków.
Mance
Mancami łowiono śledzia przez cały rok. Do tego zajęcia wystarczyła współpraca dwuosobowych lub trzyosobowych łodziowych zespołów. Mance należały do sieci stawnych tzw. stojących.
Żaki
Żaki to łodzie pułapkowe. Składały się z dwóch miechów mocowanych na drewnianych obręczach, które były wetknięte jeden w drugi. Pale z przymocowanymi żakami wbijano w dno morskie. Połowy tą metodą udawały się tylko podczas bezksiężycowych nocy. Żaki służyły do połowu węgorzy, które trwały od połowy września do 1 listopada.
Pławnice
Od końca XIX w. za sprawą częstych kontaktów z rybakami skandynawskimi, zaczęto stosować w rybołówstwie nowe metody połowu. Jedną z nich były połowy pławnicami. Pławnica to sieć rybacka, która swobodnie pływa tuż pod powierzchnią wody ciągniona za łodzią. Używano jej do wiosennych połowów łososia. Stosowanie pławnic spowodowało odpływ ryb od brzegów, w związku z tym zaniechano stosowania sieci przybrzeżnych.
Takle
Nową metodą połowu były też takle, czyli wędki łososiowe nazywane również haczykami, których duże ilości były mocowane do koby - pływaka dryfującego po wodzie. Termin połowu taklami przypadał od listopada do marca i dawał różne wyniki. Pozwalał złowić od 15 do 100 sztuk łososia na jedną łódź.